Rottan er fyrsta stuttsøgusavnið hjá Sólrún Michelsen. Sagt verður frá einum gerandisdegi, sum kanska ikki er so gerandis kortini. Samanrenningin av gerandisdegi og einum farra av óhugna ger, at søgurnar í hesum savni eru ikki sørt skelkandi.
Fyrsta yrkingin sendir okkum beinleiðis inn í ein heim, har ein ferð móti eini nýggjari byrjan og endin á eini farnari tíð arbeiða framm ímóti hvørjum øðrum. Men áðrenn endarnir røkka hvør ørðum, skal søgan um alt tað, ið liggur ímillum sigast.
Evnið í hesum yrkingum er um at finna heim, flytingar, um ikki at festa røtur. At royna at festa røtur. Sjónin og navngeving stýra hesum yrkingum, tað neyva gerandisliga, tað vanliga og banala hava høvuðsleiklut.
Prosabókin er upprunaliga sprottin úr eini bloggfrásøgn. Hon er um eina unga føroyska kvinnu sum sjálvstilvitað og við stórum dirvi sigur frá síni søgu sum ein føroysk skrivandi kvinna í 21. øld.
Bókin hevur verið nógv umrødd fyri, hvussu hon lýsir listaumhvørvið, sum speglar restina av samfelagnum og virðunum í vesturheiminum, har skræða og sjálvsøkni skugga fyri øllum veruligum virðum og elva til sjúkliga kenslu av tómleika og virðisloysi.
Hetta er ein spennandi og sálarfrøðilig ungdómsskaldsøga um ektaðan kærleika og sonn og følsk vinaløg. Eg síggi meg sjáva í einum stolnum spegli er sjálvstøðugt framhald av bókini Sangur til ein firvald, sum kom út í 2003.
Veiða Vind er eitt tónleikaævintýr um trý systkin, tær fýra árstíðirnar, ein dreka, eina álvagentu og eina bjørn. Ævintýrið er eisini um hugflog og veruleika í einum skapandi meldri. Á bókini er ein QR kota, har Annfinnur Heinesen lesur ævintýrið, og Føroya Symfoniorkestur við Bernharði Wilkinson sum orkesturleiðara spælir tónleikin, sum Kári Bæk hevur gjørt.
Heiðursritið er ein lýsing av kvinnuni, sum í 1977 var send á fund í Havn av fakfelagnum Fjalbrúðir í Vági. Ingeborg endaði í nevndini í Føroya Arbeiðarafelag longu á fyrsta aðalfundinum hon var á.
Varðin … Eyðsæð er, at varðin eisini hevur stórt stílfrøðiligt virði. Sostatt ber til at skilja varðan sum ein myndburð fyri ein tekst. Bæði teksturin og varðin eru m.a. settir saman av størri og minni brotum. Og bæði fyribrigdi eru altíð partar av eini størri heild - eins og ein synekdoka.
Rugbreyð við skinku, sum kom út í 1982, er søga um barndóms- og ungdómsárini hjá høvundinum Bukowski. Hon verður søgd ígjøgnum sjálvævisøguliga persónin Henry Chinaski.
Á eini útferð í 1935 fyri at síggja og hoyra um útgrevsturin eftir Norsku Løvu, hvørvur ein fjúrtan ára gamal drongur, og 75 ár seinni biður beiggi drongin Hannis Martinsson um at hjálpa sær við at fáa greiðu á málinum.
Níggju stuttsøgur um lindir og leitan.
Gullgentan er tað fimta søgusavnið, sum Hanus Kamban letur úr hondum, og umboðar eina avgjørda snaring í hansara søgukynstri.
Savnið Rend er funnin fressur hjá teimum, ið dáma speirekandi og hugkveikjandi skaldskap.
Skaldsøga um manningina á sluppini Ørnini undir fiskiskapi í Íslandi og heima millum túrar. Um handil, stættastríð, átrúnaðarligar rembingar og kærleika á bygd og í bý í tríatiárunum.