Okkara stuttu, kláru søgn um húskallin Snæbjørn, sum vaks til mans í Hvalba, sum legði ástir við ungu arbeiðskonuna, sum segði yvirvøldini ímóti og noktaði at fara í bergið eftir dúvuungum kenna flest øll. Yvirvøldin hevndi seg inn á Snæbjørn og feldi seinni dóm yvir hann. Men Snæbjørn bardist fyri sínum, sló fútan so meint, at hann doyði, tá ið hann hevði dømt hann til Bremarhólm, og tók til rýmingar. Hann var útlagin leingi, men kláraði seg, tí hann var so frágera raskur og hegningur.
Sjónleikur um tjóðarhetjuna og menniskjað, og um tey, sum stóu honum nær. Ein leikur um stórhendingar í Føroyum fyrst í 19. øld, men eisini ein leikur um okkara tíð.
Greinir um málslig, mentanarlig og politisk evni. Fýra lestrar frá 1903, kvøður og ummæli.
Í hesum savni verður orðið, eygleiðingin, hendingin loftað, samansjóðað og ofta snarað á, so at gerandisfatanin rillar.
Hetta er eitt savn av týðingum. Úrvalið fevnir frá Homer til íran Seamus Heany, og serliga sonettin hevur eitt stórt pláss.
Verk til teirra, ið ætla sær at kunna seg um íslendskar søgutekstir og siga nakað um tær á yrkiskønan hátt. Gott amboð hjá lærarum á hægri lærustovni.
Svartsjúkur hjúnafelagi, sum drepur konu sína, tí hann hevur illgruna um, at hon er skotin í einum øðrum. Lýsingin er bersøgin um kynslig sambond og er eitt álop á vanliga, stirnaða hjúnalagið.
Barnasangir við føroyskum teksti.
- Tú skalt stjala sjónleikin hjá Shakespeare, Hamlet, ella... Hesi vóru boðini frá harra hansara. Og Skarvur, ein neyðars faðir- og móðurloysingur, ið dugir tað sjáldsama kynstrið at skriftrita: at skriva stutt, kvikliga og loyniliga tað talaða orðið eins skjótt, ið tað verður talað, hann noyðist at gera eftir boðunum. Harri hansara eigur hann og kann gera við hann, sum honum lystir.
ýr er ein fitt, 5 ára gomul genta, sum býr saman við mammu, pápa, tvíburabeiggjunum Rólvi og Grana og stórusystrini Drós onkustaðni í Føroyum. Ýr hevur óføra gott hugflog, og tú fert ikki at keða teg saman við henni, tá ið hon spælir við Dúnhild, dunnuungan, sum pápin finnur í garðinum eitt kvøldið, ella Røskvu vinkonuna, sum kemur at ferðast í grannahúsunum.
Helena býr í Danmørk. Omman er eitt summarið og vitjar hana og sleppur við henni í vøggustovu at síggja stovurnar, øll leikuni, børnini og konurnar, ið arbeiða har. Um gerandisdagin hjá tvey ára gomlu Helenu.
Henda bók umrøðir lívið í teimum búnu árunum.
Meðan Anna situr og vakir yvir móður síni, trákkast hon eftir at skilja hana og eisini ommuna Honnu, sum hon ongantíð rættiliga kendi. Anna ger av at smíða heild burtur úr fortíðarbrotum.
Bókin tekur upp so ymisk evnir sum mentan, søgu, bókmentir, politikk, undirvísing, landsløg, bibliofila trá.
Meginparturin hevur verið prentað í føroyskum bløðum.