Eitt slag av málsligari rannsókn, bæði spølin og álvarsom. Trý tey fyrstu ørindini eru grundin undir øllum teimum seinnu ørindunum.Byrjanin hevur tí treytað og bundið tað, sum aftaná kemur, innihaldsliga, ikki raðfylgjuna, men endaligi fáningurin er blind tilvild. Niðurlagið endurspeglar og ekkóar, so ella so, eitt menniskjaligt andsvar til úrtøkuna úr hvørjum ørindi sær. Og endaorðini seta i yvir prikkin ella øvugt.
Tann fátæki og einsamalli Ólavur Kárason ljósvíkingur er vorðin vaksin og skald. Hann býr saman við unnustuni í eini træsmáttu uppi í brekkuni. Hon arbeiðir á fiskastykkinum, og hann vakir yvir sjúkum barni. Stríð er í bygdini millum felagið hjá arbeiðsfólkinum við Jens Føroyingi á odda og teir, ið ráða fyri borgum. Eisini skaldið verður drigið inn í ósemjuna, hóast Ólavur Kárason vil vera partleysur og bara vil yrkja og skriva.
Forfylging. Líðing. Flýggjan. Dagligur gerandiskostur. Um allan heim. Yrkingin hjá Nelly Sachs er enn líka áleikandi í sínum evni, líka egin í síni útsøgn. Nelly Sachs var fyrsta kvinna sum - í 1966 - fekk bókmentavirðisløn Nobels fyri bundnan skaldskap.
Hetta eru samtíðarsøgur um kvinnur í ymsum aldri; frá smágentum til tilkomnar kvinnur. Flestu teirra eru onkursvegna avbyrgdar í sínari støðu í gerandisdegnum og eru nú á einum vegamóti. Spurningurin er, um kvinnurnar megna at broyta sína støðu, ella um tær mugu sættast við tað, sum er. Í fleiri av søgunum er huglagið dapurt, men kortini hómast vón og møguleikar fyri broyting - og kanska á ein øðrvísi hátt enn tað kvinnulívið, tær annars høvdu ímyndað sær.
Í sárunum, vit hvør geva øðrum, ella um tað er sama sárið, sum fyri hvørja ferð verður eitt sindur størri, djúpari, so hava vit plantað eitt barn, tvey børn, og frá hesum sárunum skulu børn okkara vaksa fram. Hetta er ein kærleikssøga. Ein móðir sigur nýfødda barni sínum frá teimum hendingum, sum hava havt hetta barnið við sær. Tað eru søgur um drúgva sjúku, einsemi og sorg. Um ræðsluna fyri at elska onkran, men kortini tora.
Í bókini er blandað tilfar frá og um Gjógv: Yrkingar, frásagnir, stubbar, søgur, brøv o.a.
Bókin um Hans Andrias er ein bókmentalig ævisøga. Í hesum liggur, at høvuðsdenturin er lagdur á at umrøða og viðgera skaldsins bókmentaligu tekstir og - í summum førum – kanna eftir, um ævisøguligar upplýsingar kunnu varpa ljós á einstakar teirra.
Skaldsøga um manningina á sluppini Ørnini undir fiskiskapi í Íslandi og heima millum túrar. Um handil, stættastríð, átrúnaðarligar rembingar og kærleika á bygd og í bý í tríatiárunum.
Skaldsøga. Um drongin Høgna og uppvøkstur hansara i einari føroyskari bygd í 1920-árunum. Mamman er hørð av sær, og Høgni droymir seg ofta burtur úr gerandisdegnum.
Skaldsøga um manningina á sluppini Ørnini undir fiskiskapi í Íslandi og heima millum túrar. Um handil, stættastríð, átrúnaðarligar rembingar og kærleika á bygd og í bý í tríatiárunum.
Skaldsøga. Um unga drongin Høgna og lív hansara sum sjómaður. Høgni mennist og fær at enda Gunnvá, sum hann hevur droymt um frá barnsbeini av.
Skemtilig søga um fátæka bóndadrongin, sum við sviki kemur sær fram sum stórhandilsmaður í Oslo í tíðini fyri fyrra heimsbardaga.
Tá ið fyrri veraldarbardagi brast á, og høvundurin varnaðist alla týningina og sá, hvussu vesturlendska siðmenningin syndraðist, gjørdi hann av at skriva sína egnu útgávu av skapanarsøguni, og hvussu siðmenningin hevur tikið seg fram. Hvør partur lýsir tann virkisfúsa einstaklingin og seiggið í honum. Hann verður rikin fram av einihvørjari úttrá og stremban eftir onkrum meira og øðrvísi, og soleiðis setur hann ferð á menningina. Hesin einstaklingurin er altíð mannfólk.
Tá ið fyrri veraldarbardagi brast á, og høvundurin varnaðist alla týningina og sá, hvussu vesturlendska siðmenningin syndraðist, gjørdi hann av at skriva sína egnu útgávu av skapanarsøguni, og hvussu siðmenningin hevur tikið seg fram. Hvør partur lýsir tann virkisfúsa einstaklingin og seiggið í honum. Hann verður rikin fram av einihvørjari úttrá og stremban eftir onkrum meira og øðrvísi, og soleiðis setur hann ferð á menningina. Hesin einstaklingurin er altíð mannfólk.
Svenska yrkingasavnið pappa-mamma-barn, ið hevur fingið góða móttøku og nógva umrøðu bæði í Svøríki og Danmark, har tað eisini er komið út, er nú útkomið á føroyskum. Yrkingasavnið eitur eftir barnaspælinum, ið oftast verður kallað mammubørn á føroyskum. Men her er pápin settur frammanfyri, babba/mammubørn, tí her eigur hann sjónarhornið.Savnið snýr seg nevniliga um at gerast pápi.
Teir vóru skemtiligir, heimspekiligir, politiskt tilvitandi og dugdu sjaldsama væl at skriva. Teir vóru víðskygdir og alt annað enn heimføðisligir. Teir vóru góðir við sínar landsmenn, men høvdu lætt við at grína at okkara veikleikum. Í brøvunum teirra millum síggja vit alt hetta. Hvussu hesir ungu menninir hugsaðu, hvat teir ætlaðu, og hvussu lívið legnaði seg frá 1920 – 1938, er alt lýst í brøvunum. Inniliga, persónliga, stuttliga og væl hugsað.