Hvør hárlitur er vanligast? Hvar veksur hár, og hvar veksurtað ikki? Kann hár lyfta ein fíl? Í Hárut fakta eru bæði vanlig og eitt sindur løgin fakta um hár.
Venja býr á einum stórum slotti saman við pápa sínum. Einasti vinur hennara er Inga, barnagentan. Men Inga er horvin. Ein dagin sníkti hon seg inn í skógin, og síðani hevur eingin sæð hana. Venja hevur sett sær fyri at finna Ingu. Líkamikið hvat. Men hon megnar tað ikki einsamøll...
Útróðrarmenninir í Saltvík halda, at lítli Krako er vabdamikil, og teir vilja sleppa av við hann. Men Ofelia trýr ikki upp á, at tað er lítli Krako, sum oyðileggur bátarnar í havnini. Okkurt annað má vera í sjónum, eitt stórt skrímsl. Ofelia fer undir kav og har sær hon dungar av burturkasti og olju! Fær Ofelia sannført fólk í Saltvík um, at skrímslini ikki eru vandamikil, men svong?
“Kom og rokna” er til forskúla og grunddeild. Bøkurnar hava einfaldar og stuttligar uppgávur, sum hækka í torleikastigi – sum er frámerkt við stjørnum. Tilfarið kann verða nýtt sum innleiðsla til ymisk evni, t.d. tøl, pluss, minus, falda, býta, hagfrøði og krossskipan. Bøkurnar kunnu eisini verða brúktar sum eykatilfar til næmingar, ið antin duga væl og skulu hava serligar avbjóðingar – ella næmingar, sum skulu venja ávísar støddfrøðiligar førleikar.
“Kom og rokna” er til forskúla og grunddeild. Bøkurnar hava einfaldar og stuttligar uppgávur, sum hækka í torleikastigi – sum er frámerkt við stjørnum. Tilfarið kann verða nýtt sum innleiðsla til ymisk evni, t.d. tøl, pluss, minus, falda, býta, hagfrøði og krossskipan. Bøkurnar kunnu eisini verða brúktar sum eykatilfar til næmingar, ið antin duga væl og skulu hava serligar avbjóðingar – ella næmingar, sum skulu venja ávísar støddfrøðiligar førleikar.
“Kom og rokna” er til forskúla og grunddeild. Bøkurnar hava einfaldar og stuttligar uppgávur, sum hækka í torleikastigi – sum er frámerkt við stjørnum. Tilfarið kann verða nýtt sum innleiðsla til ymisk evni, t.d. tøl, pluss, minus, falda, býta, hagfrøði og krossskipan. Bøkurnar kunnu eisini verða brúktar sum eykatilfar til næmingar, ið antin duga væl og skulu hava serligar avbjóðingar – ella næmingar, sum skulu venja ávísar støddfrøðiligar førleikar.