Raska hugsar ikki so nógv um ólavsøkuna, men hon hugsar um Karl, tarvin hjá sær, sum hon er kúbýtt av. Og tá ið karl so endiliga kemur, eru tey so forelskað, at ljósareyð hjørtu koma úr oyrunum á teimum.
Alisfrøði og evnafrøði 2 er ætlað 8. flokki. Høvuðsevnini eru evnafrøði, magnetisma, bústaðarupphiting og rørsla og rúmd.
Børn og ung varskógva á ymsan hátt, at eitthvørt er, sum ikki eigur at vera. Men tað eru børn og ung, sum satt at siga halda, at alt er tó í lagi. Onnur dylja tað, sum teimum er fyri.
Ein kona fer saman við skyldfólkum at ferðast nakrar dagar í einari veiðismáttu í fjøllunum í Eysturríki. Skyldfólkini, eini hjún, spáka ein túr oman í bygdina – og koma ongantíð aftur.
Páll býr á sinnissjúkrahúsi. Hann skal eitast at vera svakur, men tá ið samanum kemur, er hann kanska ikki stórt galnari enn øll tey, sum laga seg eftir einum vitleysum samfelag.
Innihald: Ástarøvund ; Vinkona mín Thomina ; Gloymið ikki Anders ; Sámal ; Víngarðurin ; Kvinnan í Suðurvík ; Barnhús ; Henni var lagnan svár ; Breiðágarður ; Túrur norður á Fjallavatn.
Skaldskapur á føroyskum. Yrkingar og stuttsøgur - umsettar og á upprunamáli.
Kornelius hevur hug at reypa sær eitt sindur fyri jólaeinglinum Lukretiu.
Tummas hvøkkur við, serliga tí at hann býr á aðru hædd. Hann heldur tað vera bæði ein tjóvur ella ein vampýrur, men so vísir tað seg at vera ein eingil, og hann grætur.
Ónda drotningin ætlar at drepa Snjóhvítu, men hon sleppur undan við lívinum og fer at búgva hjá sjey dvørgunum. Men drotningin roynir seg enn einaferð, og hesuferð eydnast.
Bókin er ætlað 7. flokki í kristni og er á 133 blaðsíður. Bókin er ein faktakend bók, sum er liður í røðini av undirvísingartilfari í kristni til framhaldsdeildina.
Bókin er ætlað 7. flokki í kristni og er á 133 blaðsíður. Bókin er ein faktakend bók, sum er liður í røðini av undirvísingartilfari í kristni til framhaldsdeildina.
Bókin er ætlað fólki, ið taka teoriroyndina til koyrikortið.
46 greinir um navnafrøði, málføri, málfrøði og kvæði. Givið út í samband við sjeyti ára føðingardag Eivind Weyhe.
Sára sigur Minnu, at hon hevur ein hest, sum eitur Fúsi, men ein dagin ríður ein onnur genta Fúsa …. Og knappliga eitur hesturin Grani!