Ein bók um vinalag, sterkar kenslur, bólkatrýst og páfinningarnar hjá fýra vinmonnum....teir festa í fjúsið og tveita dynamittið í rusksílatið mitt á strondini. Men onki hendir. Knappliga kemur sólin fram, og fólk koma oman á strondina. Hvat gera vinmennirnir tá? Bíða eftir brestinum? Nei, teir rýma sjálvandi. Men dynamittið hvørvur ikki av tí ...
Tað er søga Frelsunarhersins frá byrjan av og fram til dagin í dag. Í stuttum verður farið inn á byrjan í London, og stovnararnar, hjúnini Catherine og William Booth. Síðani fylgja vit søguni, tá Frelsunarherurin kom til Føroyar, um hvussu hann hevur arbeitt her fram til 2014, alla tíðina havandi í huga, at vit eru við í einum størri samanhangi, at tað er Frelsunarherur, sum í dag arbeiðir í 126 londum um allan heim.
Bókin setur heilsugóðan mat í hásæti og bjóðar allari familjuni at hugna sær í køkinum og skapa nýggjar matupplivingar. Ein kókibók við góðum, einføldum og sunnum uppskriftin til alla familjuna.Í bókini eru harumframt góð kostráð, køksreglar og myndlýsingar, sum vísa børnunum á gott arbeiðslag í køkinum.
Kaldar vanlagnur eiga sítt pláss í savninum saman við strævnum døgum, ið ein gleðir seg enda.Tilveran, ið av og á tykist fløkjaslig og løgin sleppur ikki undan viðmerkingum, har ið svarið er ókent, men liggur beint framman fyri okkum,men vit fanga tað ikki.Hví eitur yrkingasavnið so Myrkarúmið? Alt tað ókenda, tað loyndarfulla; tað ið øll vita, men eingin vil tosa um, alt tað býr í myrkarúminum, ið eisini er byrjanin til sjálvt lívið.
Paul Celan var av jødiskum fólki í Czernowitz, sum tá var í Rumenia. Foreldrini vórðu myrd av nazistunum undir krígnum, men Celan hóraði undan í eini arbeiðslegu.Stutt eftir krígslok slapp hann til Fraklands, og seinni varð hann lektari í týskum bókmentum í París.Upprunaliga var Paul Celan ávirkaður av modernistiskum ráki í eystur- og miðeuropeiskum skaldskapi,eisini av franskari surrealismu,serliga var tað nazistiska týningin av jødum, sum meira og meira gjørdi vart við seg í skaldskapinum.
Fyrsta yrkingasavnið hjá henni Lýtt lot 1963 er fyrsta modernistiska yrkingasavn á føroyskum og somuleiðis fyrsta yrkingasavn eftir eina kvinnu á føroyskum. Temu eru longsulin eftir heimlandinum og kærleikin til natúruna..
Samrøðan í hesum dialogi fer fram ein góðan várdag í árinum 402 fyri okkara tíðarrokning. Teir, sum skifta orð, eru Menon, ein ungur aðalsmaður úr Thessalia, og Sokrates, nú um 68 ár. Við í orðaskiftinum eru ein part av tíðini Anýtos, ein politikari í Athen, og ein av Menons trælum.
Vindsamur morgun stendur um hav og land, harðbalin landsynningur. Hann ber við sær vársins órógv og gróðursemi, tarin tekur dik á seg, grasið grønkar, fiskurin rygnist, ærnar ganga kvidnar í lývætu. Eisini í manna sinni ræður gróðurmikil órógv, tí nýggj tíð er í koming, við vón og vanda, sum ikki sæst út yvir – ein rembingartíð, tá ið gamalt fer, áðrenn nýtt hevur fest rót. Framgongd ella undirgongd? Eingin veit.
Spakuliga verður spákað út á Gráskallabryggju, har alt endar, og gamli ferjumaðurin tolin situr og bíðar. Gøtan er drúgv og liggur gjøgnum ein túsundárastað við krókgøtum og skotum.Á leiðini gera vit eitt slank inn til skaldabrøðurnar Hans Andrias og Janus í Áarstovu, sum fáa vitjan av teimum trimum nornunum.
Fyrstu ferð, hann sum smádrongur skal úr Havnini og heilt norður til Kvívíkar, grætur hann síni søltu tár. Hann hatar eisini at fara til Keypmannahavnar at vitja ommuna, tí hansara egni heimur heima hevur alt, hann trákkast eftir. Seinni liggur leiðin út í heim. Fyrst til Suðuramerika. Síðan lesur hann til arkitekt í Keypmannahavn og fer so bý av býi um alt Evropa at forvitnast, eygleiða, uppliva.
Í 1952 fór Kristian Osvald Viderø frá sum prestur í Hvalvík og gjørdi sína víða gitnu ferð til Jorsala. Vallarin, heimspekingurin og droymarin var leingi á ferð. Burtur úr leitanini kom henda sjaldama bókin, sum tvinnar eygleiðingar og minni og hugleiðingar saman í sjaldsaman og hugtakandi skaldskap.
Henda prædikubókin, sum varð funnin í einum gomlum sjatolli, er handskrivaðar prædikur, sum nú eru skrivaðar av. Holm prestur skrivaði prædikurnar við gotiskari skrift fyri meiri enn 200 árum síðan. Prædikubókin sigur okkum, hvussu ein prestur skrivaði sínar prædikur fyri 200 árum síðan. Prædikurnar eru tí søgulig skjøl.
Leikurin er í fimm pørtum. Í stuttum snýr hann seg um ein bónda, sum dámar væl at smakka sær á, men hann hevur hart yvir sær, og kona hansara smæðist ikki fyri at smyrja hann av við Meistar Eiriki, koyrilinum, ger hann ikki, sum hann verður biðin. Ein dagin sendir hon hann til keypstaðin at keypa vøru, men á vegnum støkkur hann inn á gólvið hjá skómakaranum, sum selur brennivín.Jeppi, sum bóndin eitur, verður dýrandi fullur og dettur av.
Yrkingar 2014 er ein samlað útgáva av teimum fyribils níggju yrkingasøvnunum hjá Jóanesi Nielsen. Frá fyrsta savninum Trettandi mánaðin 1978 til fyribils seinasta savnið Tapet millum øldir 2012.
Frásøgukvinnan í skaldsøguni er miðskeiðis í trýssunum og sannkennir av álvara, at tann stytsti teinurin í lívinum er eftir. Sagt verður frá mammuni, sum er á ferð úr lívinum, og samstundis í brotum, hvussu tilveran hevur verið fyri hana og dóttrina.