Nýggja testamenti
Lív, deyði og uppreisn - Trúgv, vón og kærleiki.
Nýggja Testamenti er grundvøllur undir kristnu trúnni og samfelagnum ein varandi mentanararvur. Tað er søgan yvir øllum søgum, sett saman av ymiskum frásøgum av ymiskum slagi, sum siga frá um Jesus, Son Guds, og læru hansara.
Nýggja týðingin av Nýggja Testamenti eftir Hans Jacob Joensen, biskup sála, er ein dygdargóð týðing úr frummálinum til tíðarbært føroyskt mál. Hans J. Joensen setti sær sum mál at gera eina økumeniska týðing til allar kristnar bólkar í Føroyum at brúka. Týðarin gevur sær far um liturgiska siðvenju og orðaljóð, sum hava fastar røtur her heima, er tilvitaður um siðvenju innan føroyska bíbliutýðing og leggur dent á at varðveita ríka myndamálið.
Sum partur av týðingini er vælgrundað alsavn, sum sæst aftur í fótnotum, orðafrágreiðingum og kortum. Harafturat er strembað eftir at gera eina útgávu, sum er lesivinarlig, og hetta sæst aftur í uppseting og litvali. Øll kunnu fáa gleði av nýggju týðingini og brúka hana til ymisk høvi í ymiskum høpi fyri at hugsavna seg um kristna arvin og kristnu læruna.
Í lívd undir hamrinum reysta
Bókin er søgubrot og lýsingar gjøgnum skjótt 200 ár úr Skopunar søgu.
Stórur partur av elsta ættarliðinum í Skopun kom úr Koltri og Dímun, men ættarbondini røkka líka úr Sumba til Tjørnuvíkar, so har er væl blandað.
Heitið á bókini er tikið úr mergjaða skopunarsanginum hjá Sigurdi Bærentsen, sum eisini á sín hátt lýsir baldrutu umstøðurnar, ið nógvar av frásøgunum greiða frá. Sjógvurin var álitið, og fongurin var mangan dýrgoldin og tøkini tung; men sjálvt í myrkastu løtum fall fólkið ikki í fátt, og bygdin mentist eftir umleið seksti árum til at gerast næststørsta bygd í oynni, og tað er hon framvegis.
