Músamotta við fø.málreglum

Vit samskifta so nógv sum ongantíð fyrr, og teldan er okkara skriviamboð. MEN tað eru hesir forskitnu ð-feilirnir, sum stinga seg uppímillum. Stundum skal eitt ð verða krøkt í endan eisini – stundum ikki. Bæði í navnorðum, sagnorðum og lýsingarorðum – flokkunum við teimum nógvu orðunum, so har lúra mangir vandar.