Tsatsiki býr einsamallur við mammu síni. Í skúlanum eru hann og Per Hammar vinir og samstundis er hann góður við Mariu Grynwall.
Jobsbók - Sálmarnir - Orðatøk Sálomons - Prædikarin - Hásongurin - Jesaja
Ein genta eigur ein hamstur sum einaferð var ungur og sterkur. Hann eitur Harra Muffin. Nú er Harra Muffin gamal, móður og sjúkur og liggur fyri deyðanum.
Tað er stuttligt at vera sjórænari. Tað góða við sjórænarum er, at teir busta ikki tenn, men tað ringa er, at teir tíma ikki at nina og lesa søgu
Einaferð var tað ein lítil býur, har fólkini bara góvu sær far um eitt. Tey elskaðu blómur. Men ein dagin helt borgarstjórin eina talu. Beinið blómurnar burtur! Beinið firvaldarnar burtur! Dreymar eru nyttuleysir!
Anna Suffía hevur skjótt føðingardag, og genturnar eru ógvuliga spentar at vita, um hon fær sítt hægsta ynski uppfylt - ein sparkara.
Søga fyri børn. Gentur eiga ikki at dálka seg, men tað leggur henda gentan einki í, tí tað er so stuttligt at sigla í tunnuflaka, eisini um kjólin er spildurnýggjur.
Hervør og Høgni finna upp á ráð, tá tey skulu geva mammu og pápa jólagávur. Tá er gott at eiga eina ommu í nánd, og tað er ikki altíð neyðugt at fara til handils at finna røttu jólagávurnar.
Søgan er ein fitt lýsing av várinum, har børnini eru úti í urtagarðinum og eygleiða mongu fuglarnar, ið reiðrast har.
Hetta er ískoytislesibók til byrjanarlesing.
Abbi og apan er ein skemtilig søga um ein abba, ið siglir úti og hevur eina apu við heim úr Afrika til Hervør og Høgna. Apan er ein ordiligur apukattur, so nú hendir mangt og hvat.
Um smágentuna Guðruna, sum er forvitin og droymandi.
Mamman er alt ov tjúkk og bara etur og etur. Hon kann lukta ein pylsuvogn hundrað metrar burtur, men hon vil ikki eta gularøtur og verða kløn.
Pavel og Katarina vildu so fegin fingið eitt barn. Eina náttina um jóltíðir evnar Pavel eitt barn úr kava og í fyrsta morgunlýsinum verður kavagentan livandi.
Í Glasblómulandinum var frálíkt at vera. Her var ongin misnøgd og ongin neyð. Øll góvu sær stundir og gjørdu alt við gleði. Men so ein dagin kemur ein gestur koyrandi við rossi og vogni, og nú broytist alt ...
Sagt verður frá fyrstu niðurseturfólkunum, ið búsettust á Hellum millum 1849 og 1870, og teirra eftirkomarum.