Samrøðurnar í bókini um tey ymsu evnini eiga at vekja ans um egnan kropp. Á henda hátt ætla vit at stimbra børn, so at tey tora at siga vaksnum frá, um eitthvørt ónt, illavorðið ella løgið hevur verið teimum fyri.
Oskar býr í Reykjavík og veksur upp hjá mammu og ommu síni. Hann fær ikki at vita hvør, pápi sín er, og tað ger, at um allar teir menn, hann sær í hóskandi aldri, hugsar hann: Man hatta vera hann?
Bókin er ætlað fólki, ið taka teoriroyndina til koyrikortið. Harumframt er hon eisini ein handbók til allar bilførarar. Hon inniheldur umfatandi kunning á øllum viðkomandi økjum.
Eina nátt, tá ið mánin á gátuføran hátt verður litaður reyður, verða seks ungar kvinnur førdar til eina oydna viðarlund. Tær vita ikki, hvussu tær eru komnar har. Men uttan hvørja aðra koma tær ikki undan við lívinum.
Spøkilsi Nella Nefs býr í einari toygoymslu á stóru Seymistovuni saman við nógvum ø(ð)rum spøkilsum. Tá Nella ein dagin ger nakað ræðuligt í skúlanum, má hon langa ferð til París at finna sannleikan og Fittu Fíu.
Raska hugsar ikki so nógv um ólavsøkuna, men hon hugsar um Karl, tarvin hjá sær, sum hon er kúbýtt av. Og tá ið karl so endiliga kemur, eru tey so forelskað, at ljósareyð hjørtu koma úr oyrunum á teimum.
Børn og ung varskógva á ymsan hátt, at eitthvørt er, sum ikki eigur at vera. Men tað eru børn og ung, sum satt at siga halda, at alt er tó í lagi. Onnur dylja tað, sum teimum er fyri.
Ein kona fer saman við skyldfólkum at ferðast nakrar dagar í einari veiðismáttu í fjøllunum í Eysturríki. Skyldfólkini, eini hjún, spáka ein túr oman í bygdina – og koma ongantíð aftur.
Páll býr á sinnissjúkrahúsi. Hann skal eitast at vera svakur, men tá ið samanum kemur, er hann kanska ikki stórt galnari enn øll tey, sum laga seg eftir einum vitleysum samfelag.
Innihald: Ástarøvund ; Vinkona mín Thomina ; Gloymið ikki Anders ; Sámal ; Víngarðurin ; Kvinnan í Suðurvík ; Barnhús ; Henni var lagnan svár ; Breiðágarður ; Túrur norður á Fjallavatn.
Tummas hvøkkur við, serliga tí at hann býr á aðru hædd. Hann heldur tað vera bæði ein tjóvur ella ein vampýrur, men so vísir tað seg at vera ein eingil, og hann grætur.
Ónda drotningin ætlar at drepa Snjóhvítu, men hon sleppur undan við lívinum og fer at búgva hjá sjey dvørgunum. Men drotningin roynir seg enn einaferð, og hesuferð eydnast.
