Tær tíggju stuttsøgurnar eru ógviliga ymiskar, men tær hava tað í felag, at tær rúka av lysti og trá. Her eru studentaskúlanæmingar, sum næstan ikki kunnu bíða, til tímin er liðugur, so at tey kunnu hittast í onkrum skýli, drongurin, sum hevur hug á
lærarinnu sínari í lívfrøði, og gentan, sum rodnandi varnast, at hjartaslátturin verður títtari, tá ið hon hittir vinmann lítlabeiggja sín aftur og sær, hvussu nógv hann er vaksin.