Um Bergur visti, hvat hann fór at uppliva henda dagin, hevði hann helst borað høvdið undir aftur dýnuna og ikki komið upp, og tó ... har hendir ikki bara sovorðið keðiligt, men sanniliga eisini nakað ótrúliga undurfult. Eg sá ein eingil var sendur sum útvarpsleikur í 2010 og er nú gjørdur til spennandi søgu at lesa. Við í bókini er fløgan við øllum sangunum, sum hoyra til søguna.
Savn við 12 stuttsøgum. Tilveran kann eta teg upp, um tú ikki tekur røttu avgerðirnar. Ógvuliga forvitnisligir tekstir, har evnini eru tikin úr nútíðini, og lesur tú væl, lata tær seg upp fyri tær.
Bókaraðið er Nú ert tú mansbarn á foldum, Lýsir nú fyri tær heimurin, Leikur tín er sum hin ljósi dagur, Markleys breiðist nú fyri tær fold, Eitt dýpi av dýrari tíð, Í andgletti, Bláfelli
Bókaraðið er Nú ert tú mansbarn á foldum, Lýsir nú fyri tær heimurin, Leikur tín er sum hin ljósi dagur, Markleys breiðist nú fyri tær fold, Eitt dýpi av dýrari tíð, Í andgletti, Bláfelli
Harry Potter gleðir seg at byrja annað árið í Hogwarts, skúlanum fyri gandakynstur og galdralist, men ikki gongst , sum ætlað: Í fyrsta lagi roynir onkur at forða honum at sleppa í skúlan aftur, og tá ið tað hóast alt eydnast, verður onki sum ætlað, tí óndar maktir gera um seg og leggja eftir næmingum av muglaraætt........
Her eru uppgávur, tekningar og mangt annað stuttligt ítriv.
Savnið er annars sett saman av natúrlýsingum, hugleiðingum um málningalist, hvat tey deyðu gera í sínum fríløtum, menn undir hatti, busstúrar og mangt, mangt annað. Yrkingarnar eru grundandi, skemtingarsamar og bersagnar alt í senn. Tann seinasti teksturin endar við hesum reglum um sólina: "sum støkkur upp hvønn morgun / sum var hvør dagur tann fyrsti". Eini ráð, sum lesarin kanska átti at gjørt til síni egnu:
19 meir og minni ósannlíkar søgur. Tað, sum ljóðar veruligt, kann vera fullkomiliga skeivt. Í bókini fært tú meira at vita um millum annað víkingar, fyrra heimsbardaga og olympisku leikirnar.
Sára og Heri eru einsamøll. Tey hoyra ein fugl. Hann letur fýra ferðir. Tá fær Sára eitt hugskot.
Dávur og familjan eru og ferðast í London. Tað er ein hugnaligur túrur, til ein gamal kunningur biður um hjálp. Dávur ivast í, um tey áttu at hjálpt honum, tí knappliga enda tey í einum gomulum líkkjallara.
Ria og Julia skulu sova hjá Malju. Karin sleppur ikki, tí hon er sjúk. Hon sleppur heldur ikki at skreiða. Og tá ið hon endiliga verður frísk, er kavin farin. Men fer hon so at sleppa at sova hjá Malju?
Strutsurin snýsti inn, so nógv hann orkaði. Tú veitst, sum tá tú snorar. Tú tímir ikki at blæsa tað út, men snýsir tað inn í staðin. So siga tey vaksnu: Úlakk, so ólekkurt. Far og snýs tær! Tá ið strutsurin snýsti, bleiv snorið styttri. Hann tók eina avgerð. Hann vildi vita, hvat var í hinum endanum.
Hubert beit seg í undirvørrina. Hann var eingin ketta. Men hann vildi so fegin hava onkran at tosa við. Han leyg: Jú, jú, sjálvanid eri eg ein ketta. Gott! Eina løtu helt eg teg vera ein dumman hund! "Ha, ha, ha," flenti Hubert fjáltraður inni í myrkrinum í lítla húsinum. Tað fór at gerast trupult at greiða frá, at hann var ein hundur.
Hevur tú hoyrt hesa: Tvær tomatir gingu yvir um ein veg. Tá ið báðar komu yvirum, segði onnur tomatin við hina: Hey, nú oyðilegði tú alla skemtisøguna! Tú kanst lesa fleiri skemtisøgur í bókini.
Søgan er skrivað á ein serligan hátt, sum ger, at sjálvt málið fær teg at sissast, og tað at leggja áherðslu á orð og setningar, meðan lisið verður, ger, at virknaðurin verður størri.