Tað var sermerkta ljósið í Føroyum, ið hugtók Jóannis Kristiansen eina mest. Kava­myndir hansara vóru so bjartar, at tú nærum blindaðist, men milda seinna­partsljósinum, ið sveipar seg um teigar og tún, hevði hann eisini ans fyri og málaði tað so
inniliga, sum kanska eingin annar.Myndirnar hjá Jóannisi eru stundum átøkar teimum hjá fronsku impressionistunum. Hugtikin var hann av hesum mætu meistarum, men aldri var talan um eftirgerð, hann hevði sjálvur upplivað tað, hann málaði.