Skilnaðarskaldsøgan hjá Martinu Haag lýsir bæði vónloysið og øðina við at missa tann, ein elskar, men eisini at tá ið myrkast sær út, kemur tú kortini upp aftur í vatnskorpuna.
Hon fer burtur og roynir at skriva seg burtur úr støðuni, men hon borar seg bara djúpari og djúpari niður í reyðpunt­uta jakkan hjá fyrrverandi manni sínum.