Í bókini verður greitt frá um sínámillum brævaskifti millum Augustinus og Hieronymus árini 394-419.Við brævaskiftinum fæst livandi innlit í ymiskliga fatan av skriftini: ta meiri søgukendu og bókstavatrúgvu tulking Augustinusar og so ta meiri
andaligu-allegorisku-tulking Hieronymusar,sum hann hevði tikið við eftir tiltikna grikska gudfrøðingin Origenes-í báðum førum um at røða bíbliutulkingar ið ikki heldur munnu vera okkum nútíðarmenniskjum heilt ókendar og fremmandar.