Eitt løgið skip
Regndropar falla við viðbreknum smellum. Við eini feiandi rørslu tekur Elo skipið fram aftan bak og rættir tað upp móti Súsannu. - Halt kipp, altso! Súsanna fer eitt fet aftur eftir hæli og hevur aðra hondina fyri bringuna. Gráir regnblettir breiða seg á tí hvíta seglinum. - Hetta hevur tú ikki sjálvur gjørt, ha? Súsanna hyggur tortrúgvin at Elo. - Alt sum tað er. Stoltleikin bukar í kroppinum. Hon ristir á høvdinum. - Tað er heilt ótrúliga vakurt, Elo!
Børn á markinum
Bókin snýr seg um børn, ið eru á markinum til eitthvørt og ikki altíð av egnum ávum. Og stendur tú á markinum, hevur tú eitt val: hvønn veg fert tú? Tað valið kanst tú sum lesari gera, meðan tað er verri hjá børnunum, ið her verða lýst.
Onki
Pierre Anton fer ein dagin upp í eitt træ og noktar at koma niður aftur. Hann byrjar at tveita blommur eftir floksfeløgnunum og rópa at onki hevur týdning. Agnas og hinir floksfelagarnir mugu savnað prógv um, at okkurt hevur týdning.