Merethe hevur tikið húskið við sær og er flutt burtur á bygd. Her, í skrivstovuni í húsinum handan fyri bøin og vegin, millum ljósar dagar og ljósar nætur við ongum svøvni, skrivar og manar hon fram frásøgnina um Mass, sum hon livir saman við.
Tað er frásøgnin um ein sterkan kærleika, ið ber av øllum. Um hvussu tað er at vera so nær einum menniskja,sum ikki altíð hevur hug at liva.Um óttan, og um at halda sær uppi hóast alt.Úr vetrarskjølunum er ein bráðneyðug og djúpt persónlig skaldsøga.