Í mun til vísindaligar greinar hevur tann fólksligi fyrilest­urin bæði fyrimunir og vansar. Fyrilesturin hevur t.d. ikki tilvísingar uttan tær, sum so hissini koma fyri í sjálvari framførsluni, og fáur fregnast eftir keldunum, tá ið liðugt er.
Í fyrilestrinum kann vera ­neyðugt at seta evnið inn í størri høpi, enn greinin loyvir, fyri at áhoyrarin skal kenna seg ­heima og fáa fulla úrtøku burtur úr søguni, sum søgd verður.