Í bókini verður grundgivið fyri, at Viderø sum
rithøvundur hevði torført við at finna seg til rættis í
hevdbundnum tekstsløgum,men at hann skrivaði
ferðafrásagnir, sum í stóran mun vóru ávirkaðar av bókmentaligum og heimspekiligum rákum í Evropa í

fyrru helvt av 20. øld.Ein kensla av at liva í einari krepputíð og ikki kenna seg heima
nakrastaðni – ikki at sættast við seg sjálvan og sítt umhvørvi – verður orðað í
ferðafrásagnunum.